Maand: april 2010
Beste broeders en zusters,
De laatste weken gaven de nieuwsberichten ons weer eens veel redenen, om ons bescheiden op te stellen. Hoe worden we als mensen teruggeworpen op onze kleinheid én gebrokenheid!
Viel het u ook zo op hoe verschillend er gereageerd werd op de macht van de natuur die alle menselijke plannen doorkruist? Er was misschien allereerst verwarring, best begrijpelijk. En hoewel de mens zich vrij flexibel kan aanpassen en men zich vlug kon herorganiseren, was dit voor velen een moeilijke oefening in geduld en aanvaarding dat een mens nu eenmaal niet álles onder controle heeft. Ofwel schikte je daar in tegen je zin of je probeerde er het beste van te maken.
Er was verontwaardiging en gelatenheid, maar je zag ook boosheid en geroep om veiligheidsregels te veranderen, geschuif met verantwoordelijkheden…. Verschillende instanties trachten allerlei mogelijkheden te bedenken om zo een situatie in de toekomst te beheersen.
En terwijl het vluchtverkeer stilaan weer normaal werd, krijgt ons land het zwaar te verduren op politiek vlak en met een pijnlijke slag op kerkelijk gebied.
Zouden we in deze wereld daar wat van leren? Spoort dit alles niet in de eerste plaats aan om het hoofd te buigen voor God?
Wat hebben wij vele redenen om te erkennen dat Hij alléén Heer is.
Here Jezus hoe hard hebben wij Uw ontferming nodig, uw verlossing!
Hoe rijk ben je als je Jezus kent? En je alleen knielen kunt bij Hem?
“…en ze lieten hem alleen, met de vrouw die in het midden stond. Jezus richtte zich op en vroeg haar: ‘Waar zijn ze? Heeft niemand u veroordeeld?’ ‘Niemand, heer,’ zei ze. ‘Ik veroordeel u ook niet,’ zei Jezus. ‘Ga naar huis, en zondig vanaf nu niet meer.’ Johannes 8:9-11
Voor hem die zijn leven gaf voor ons, past alleen maar dat wij dankbaar het hoofd buigen vol ontzag voor zoveel liefde voor zondige mensen.
Onrust, angst, twijfel het kan op je wegen als een steen. Wie verzucht al niet eens van opluchting: “Het lijkt wel of er een steen van mijn hart is!” En dat betekent een hele opluchting, de ongerustheid, de angst is weg zodat we weer vrede kunnen vinden.
Al lees je maar alleen het laatste hoofdstuk van de vier evangeliën, het valt erg op hoe zorgzaam, geduldig en liefdevol de Heer Jezus omgaat met zijn leerlingen. Hoe dikwijls worden de leerlingen gerust gesteld? Wees niet bang! Vrees niet! Vrede zij u! Werkelijk de Heer getroost zich veel moeite om de leerlingen gerust te stellen en om ze de stap van ongeloof naar geloof te laten zetten.
Het valt op hoe geduldig Jezus omgaat met zijn leerlingen om toch maar duidelijk te maken dat het werkelijk waar is wat ze zien. Hij maakt zich kenbaar door een wondervolle visvangst, eet samen met hen. Hij helpt ze te begrijpen dat wat ze meemaken, Hij al aangekondigd had voor zijn lijden en sterven. (Lucas 24:44-46)
Jezus noemt zijn leerlingen ‘mijn’ broeders en mijn Vader is ook jullie Vader, mijn God is ook jullie God (zie Matteüs 28:10, Joh.20:17). Dit is zeker hartverwarmend. Bovendien schuilt daarin het mysterie van wat zich net voltrokken heeft, bij het laatste avondmaal en aan het kruis.
Pas nadat Hij de leerlingen gerust stelde en duidelijk gemaakt had dat Hij werkelijk leeft geeft Hij hen een missie. Daarvoor moest eerst die verlammende steen van angst, ongeloof of twijfel weggerold worden. Want de Heer heeft een plan, zijn liefde en verlossingswerk moet kenbaar gemaakt worden aan alle volken. “Trek heel de wereld rond en maak aan ieder schepsel het goede nieuws bekend. Wie gelooft en gedoopt is zal worden gered, maar wie niet gelooft zal worden veroordeeld. …” Marcus 16:15-18. Bij Johannes 20:21 lezen wij: “Zoals de Vader mij heeft uitgezonden, zo zend ik jullie uit.” Of bij Lucas 24:47-48: “…en dat in Zijn naam alle volken opgeroepen zullen worden om tot inkeer te komen, opdat hun zonden worden vergeven. Jullie zullen hiervan getuigenis afleggen,…”
Jezus verzekert daarbij dat de Vader zorg draagt voor Zijn kinderen want: “Ik zal er voor zorgen dat de belofte van mijn Vader aan jullie wordt ingelost. Blijf in de stad tot jullie met kracht uit de hemel zijn bekleed.” Lucas 24:49
En zo mooi, zo diep bezorgd, de vergeetachtige mens kennende, lezen we bij Matteüs 28:20: “…en houdt dit voor ogen, ik ben met jullie, alle dagen tot aan de voltooiing van deze wereld.”
Werkelijk de steen is weggerold! Ook de steen van ons hart, al hebben wij het er dikwijls nog moeilijk mee, zoals de leerlingen. Weet dan; Hij is geduldig, zorgzaam en vol liefde. Hij zelf rolde de steen weg, Hij zelf ontsluit de schriften, lees maar Lucas 24:45 “Daarop maakte Hij hun verstand ontvankelijk voor het begrijpen van de schriften.”
Laten we dus DE LEVENDE zoeken, niet in het graf, dat is leeg, maar in Zijn Woord, dat zegt: “Wees niet bang, IK BEN bij u tot aan de voltooiing van deze wereld.”
Waarlijk Hij is opgestaan. Hij leeft en vergeet niet, Hij is: “IK BEN”.
een kerkhistorische uitstap
naar
‘de Geuzenhoek’ in Sint-Maria-Horebeke
Op zaterdag 1mei 2010, vertrek aan de Gordunakaai om 13u30.
Programma:
geleid bezoek aan het
Protestants Historisch Museum ‘Abraham Hans’
en aan het Protestantse kerkje van Sint-Maria-Horebeke
een korte wandeling (voor wie daar zin in heeft)
doorheen een mooi stukje Vlaamse Ardennen
een terrasje met een verfrissing, voor wie hierna nog niet onmiddellijk naar huis wil
Om de kostprijs zo laag mogelijk te houden, rijden we met eigen vervoer. En we organiseren het zo dat wie niet over eigen vervoer beschikt, kan meerijden met iemand anders.
Kosten: 3,- € per persoon (zonder de verfrissing op het terras!)
Betalen kan gewoon bij het vertrek op zaterdag 1mei
Bekijk de foto’s hier.
Bekijk foto’s hier.
.
.
.
.
.